مرا با دنیا چه کار؟ مَثَلِ من در دنیا، تنها مانند سواری است که زیر درختی سایه می‌گیرد، سپس کوچ می‌کند و آن را رها می‌سازد

شرح

عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه ذکر کرده است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بر روی زیرانداز کوچکی که از گیاه بافته شده بود، خوابیدند. وقتی برخاستند، اثر حصیر بر پوست پهلویشان مانده بود. ما عرض کردیم: ای رسول خدا، اگر برای شما فرشی نرم فراهم می‌کردیم، بهتر از خوابیدن شما بر روی این حصیر زبر بود. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: من محبت و الفتی با دنیا ندارم که به آن راغب شوم. مَثَلِ من و ماندن در دنیا، تنها مانند سواری است که زیر درختی سایه می‌گیرد، سپس کوچ می‌کند و آن را رها می‌سازد.

نکته‌های حدیث

• این [روایت]، بیانگر زهد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در دنیا و رویگردانی ایشان از آن است.
• این حدیث به معنای ترک کردنِ ضروریاتِ دنیا نیست، بلکه [نهی از] سرگرم شدن به آن و غفلت از آخرت است. چرا که آن مرد [سوار] نیز از سایهٔ درخت بهره برد و برای رسیدن به [مقصدش] از آن استفاده کرد، اما به آن دل نبست.
• [در این حدیث، تشویقی به] عبرت گرفتن از حال پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم [آمده است]، زیرا ایشان اسوهٔ نیکو هستند، و هر کس از آثار ایشان پیروی کند، هدایت یافته و در دنیا و آخرت رستگار می‌شود.
• [این روایت]، اهتمام و محبت صحابه رضی‌الله‌عنهم به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم را نشان می‌دهد.
• مشروعیت مثال‌زدن در دعوت و آموزش.