Ey Ebû Bekir! Allah'ın üçüncüsü olduğu iki kişi hakkında ne düşünüyorsun?

Açıklama

Müminlerin Emiri Ebû Bekir Es-Sıddîk -radıyallahu anh- hicret zamanında şöyle demiştir: Müşrikler Sevr Mağarası'nın üzerinde, tam başımızın üstünde dururken onların ayaklarına baktım. Biz ise mağaranın içindeydik. Bunun üzerine: 'Ey Allah'ın Rasûlü! Onlardan biri sadece ayaklarının dibine bakacak olsa bizi ayaklarının altında görür.' dedim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:

'Ey Ebû Bekir! Allah'ın, yardım, destek, koruma ve muvaffak kılmasıyla üçüncüsü olduğu iki kişi hakkında ne düşünüyorsun?!'

Hadisten çıkarılan dersler

• Ebû Bekir es-Sıddîk -radıyallahu anh-'ın, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-e Mekke'den Medine'ye hicreti sırasında yol arkadaşlığı yapması, ailesini ve malını geride bırakması, onun için büyük bir fazilet ve üstünlüktür.
• Bu hadiste, Ebû Bekir es-Sıddîk -radıyallahu anh-'ın merhameti, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e olan sevgisinin büyüklüğü ve düşmanların ona zarar vermesinden duyduğu korku anlatılmaktadır.
• Gerekli tedbirleri alıp elden gelen gayreti gösterdikten sonra, Yüce Allah'a tam güvenmek, O'nun koruyup gözetmesine ve yardımına gönül huzuruyla itimat etmek vaciptir.
• Allah Teâlâ'nın peygamberlerine ve salih kullarına özel inayet ve himayesi vardır. Allah onları yardımıyla destekler. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz biz, peygamberlerimize ve iman edenlere hem dünya hayatında hem de şahitlerin şahitlik edecekleri günde mutlaka yardım ederiz."
• Allah'a tevekkül eden kimseye Allah'ın yeterli olacağını, ona yardım edeceğini, onu zafere ulaştıracağını, gözetip koruyacağını hatırlatan bir uyarıdır.
• Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Rabbine eksiksiz bir şekilde tevekkülü, O'na itimat etmesi ve işlerini O'na havale etmesi ifade edilmiştir.
• Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'in cesaretini ve insanların kalplerine güven ile huzur veren tavrını ortaya koymaktadır.
• Düşmandan korkulduğunda dini korumak amacıyla hicret etmenin meşru olduğunu ve bununla birlikte gerekli sebeplere başvurmanın da dinen emredildiğini göstermektedir.