سورهٔ شمارهٔ 113 · 5 آیه · مکی سورهٔ الفلق — صبح‌دم

سورهٔ الفلق 5 آیه دارد.

سورهٔ الفلق سوره‌ای مکی است – پیش از هجرت، در مکه نازل شده است.

سورهٔ الفلق در جزء 30 قرآن کریم قرار دارد.

نام الفلق معمولاً «صبح‌دم» ترجمه می‌شود. نام عربی این سوره سُورَةُ الفَلَقِ است.

سوره فلق، یعنی «سپیده‌دم»، سوره‌ای کوتاه با پنج آیه است و همراه با سوره ناس یکی از دو «سوره پناه‌جویی» (معوذتین) به شمار می‌رود. مؤمن به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برد از شر آنچه آفریده، از تاریکی شب، از کسانی که جادو می‌کنند و از شر حسود آنگاه که حسد ورزد.

پیامبر ﷺ فرمود که هرگز چیزی مانند این دو سوره برای پناه‌جویی نازل نشده است (صحیح مسلم 814). ایشان پیش از خواب اخلاص، فلق و ناس را می‌خواند، در کف دستانش می‌دمید و آن‌ها را بر بدنش می‌کشید (صحیح بخاری 5017). این سوره‌ها پس از هر نماز خوانده می‌شوند (ابوداود 1523) و صبح و شام سه بار.