سهم‌های ارث را به صاحبانشان بدهید، و آنچه باقی ماند برای نزدیک‌ترین مرد است

شرح

پیامبر صلی الله علیه وسلم به کسانی که مسئول تقسیم تَرَکه هستند امر می‌کند که آن را با تقسیم عادلانه و شرعی، همان‌گونه که خداوند متعال خواسته است، میان مستحقان توزیع کنند؛ پس به صاحبان سهم‌های معین، سهم‌هایشان را که در کتاب خدا مشخص شده - یعنی دو‌سوم، یک‌سوم، یک‌ششم، نصف، یک‌چهارم و یک‌هشتم - بدهند، و آنچه پس از آن باقی ماند، به نزدیک‌ترین مرد به میت داده می‌شود که به آنها «عصبه» می‌گویند.

نکته‌های حدیث

• این حدیث، یک قاعده در تقسیم تَرَکه است.
• اینکه تقسیم سهم‌های ارث با شروع از صاحبان سهم‌های معین (اهل فرائض) صورت می‌گیرد.
• اینکه آنچه پس از سهم‌های معین باقی ماند، برای عصبه (خویشاوندان پدری) است.
• مقدم داشتن نزدیک‌تر و سپس نزدیک‌تر؛ پس خویشاوند پدری دورتر، مانند عمو، با وجود خویشاوند پدری نزدیک‌تر مانند پدر، ارث نمی‌برد.
• اینکه اگر سهم‌های معین، تمام تَرَکه را در بر گیرد، یعنی چیزی از آن باقی نماند، چیزی به عاصب (خویشاوندان پدری) نمی‌رسد.