الرَّحْمَٰنُ
بخشاینده
رحمت او در دنیا همهٔ آفریدگان را فرا گرفته است — مؤمن و کافر.
أَسْمَاءُ اللَّهِ الْحُسْنَىٰ
اسماء الحسنی · نیکوترین نامها
نیکوترین نامها از آنِ خداوند متعال است و قرآن به ما فرمان میدهد که او را با آنها بخوانیم (7:180). پیامبر ﷺ فرمود: «خدا نود و نه نام دارد، صد منهای یک؛ هر کس آنها را بشمارد وارد بهشت میشود» (صحیح بخاری 2736، صحیح مسلم 2677).
فهرست ۹۹ نامی که اینجا آمده، فهرست مشهوری است که ترمذی (3507) روایت کرده است. عالمان یادآور میشوند که خود این فهرست به طور قطعی به پیامبر ﷺ نمیرسد و فهرستها اندکی با هم تفاوت دارند، اما عدد ۹۹ و فضیلت آن ثابت است.
الرَّحْمَٰنُ
رحمت او در دنیا همهٔ آفریدگان را فرا گرفته است — مؤمن و کافر.
الرَّحِيمُ
رحمت ویژهٔ او برای مؤمنان که در آخرت به کمال میرسد.
الْمَلِكُ
فرمانروای حقیقی همه چیز؛ هر فرمانروایی دیگری عاریتی و گذراست.
الْقُدُّوسُ
پاک از هر عیب و نقص و هر آنچه شایستهٔ او نیست.
السَّلَامُ
از هر نقصی سالم است و آرامش و امنیت آفریدگان از اوست.
الْمُؤْمِنُ
ایمنی و ایمان میبخشد و راستی پیامبرانش را تأیید میکند.
الْمُهَيْمِنُ
بر آفریدگانش نظارت دارد، آنان را نگه میدارد و بر کارهایشان گواه است.
الْعَزِيزُ
توانا و شکستناپذیر؛ هیچ چیز بر او چیره نمیشود.
الْجَبَّارُ
شکسته را جبران میکند و ارادهٔ او بر همه چیز نافذ است.
الْمُتَكَبِّرُ
بزرگی تنها از آنِ اوست؛ در آفریده عیب است و برای او حق.
الْخَالِقُ
همه چیز را اندازه مینهد و میآفریند.
الْبَارِئُ
آفریدگان را بیهیچ نقصی از نیستی پدید میآورد.
الْمُصَوِّرُ
به هر آفریده شکل و چهرهٔ ویژهاش را میدهد.
الْغَفَّارُ
هر چند بنده بازگردد، گناهانش را بارها میآمرزد.
الْقَهَّارُ
همه چیز در برابر قدرتش فرمانبردار است؛ کسی از فرمانش نمیگریزد.
الْوَهَّابُ
بیآنکه چیزی بخواهد، سخاوتمندانه میبخشد.
الرَّزَّاقُ
به هر جانداری روزی تن و روانش را میدهد.
الْفَتَّاحُ
درهای رحمت و روزی را میگشاید و میان بندگانش به حق داوری میکند.
الْعَلِيمُ
دانش او همه چیز را فرا گرفته است — نهان و آشکار، گذشته و آینده.
الْقَابِضُ
به حکمت خود روزی و دلها را هرگونه بخواهد تنگ میگیرد.
الْبَاسِطُ
روزی را برای هر که بخواهد گشاده و فراوان میکند.
الْخَافِضُ
متکبران و ستمگران را پست میکند.
الرَّافِعُ
مؤمنان و دانشمندان را درجاتی بالا میبرد.
الْمُعِزُّ
به هر که بخواهد عزت و نیرو میبخشد.
الْمُذِلُّ
هر که را بخواهد خوار میکند؛ عزت راستین تنها در فرمانبرداری از اوست.
السَّمِيعُ
هر صدا و هر دعایی را، آشکار یا آهسته، میشنود.
الْبَصِيرُ
همه چیز را میبیند، حتی آنچه در تاریکی پنهان است.
الْحَكَمُ
داوریاش قطعی است و کسی نمیتواند آن را برگرداند.
الْعَدْلُ
به اندازهٔ ذرهای به کسی ستم نمیکند.
اللَّطِيفُ
ریزترین جزئیات را میداند و از راههایی که بندگان درنمییابند به آنان لطف میکند.
الْخَبِيرُ
حقیقت درونی همه چیز را به کمال میداند.
الْحَلِيمُ
نافرمانی را میبیند ولی در کیفر شتاب نمیکند و فرصت توبه میدهد.
الْعَظِيمُ
بزرگیاش را هیچ خردی به تمامی درنمییابد.
الْغَفُورُ
گناهان را میپوشاند و آمرزشخواهان را میآمرزد.
الشَّكُورُ
بر کار نیک اندک، پاداش بسیار میدهد.
الْعَلِيُّ
در ذات، مقام و قدرت برتر از آفریدگانش است.
الْكَبِيرُ
از همه چیز بزرگتر است و همه چیز در برابرش کوچک است.
الْحَفِيظُ
آفریدگانش را حفظ میکند و هر کاری را ثبت میکند.
الْمُقِيتُ
به هر آفریده خوراک و نیرویش را میدهد.
الْحَسِيبُ
هر کاری را حساب میکند و برای توکلکننده بس است.
الْجَلِيلُ
دارای جلال و همهٔ صفات کمال.
الْكَرِيمُ
بزرگوار و بخشنده، حتی به کسی که نخواسته است میدهد.
الرَّقِيبُ
هر کار و هر اندیشه را در هر لحظه زیر نظر دارد.
الْمُجِيبُ
دعای هر که او را بخواند اجابت میکند.
الْوَاسِعُ
رحمت، دانش و روزیاش همه چیز را فرا گرفته است.
الْحَكِيمُ
در پس هر تقدیر و فرمانش حکمتی کامل است.
الْوَدُودُ
بندگان شایستهاش را دوست دارد و آنان نیز او را دوست دارند.
الْمَجِيدُ
شکوه، بزرگواری و بخشش او بیکران است.
الْبَاعِثُ
مردگان را در روز قیامت زنده میکند.
الشَّهِيدُ
هیچ چیز از او پنهان نیست؛ بر همه چیز گواه است.
الْحَقُّ
او حق است و هر چه جز او فانی است.
الْوَكِيلُ
کارهای کسی را که بر او توکل کند سامان میدهد.
الْقَوِيُّ
نیرویش کامل است و هرگز کاستی نمیپذیرد.
الْمَتِينُ
در نیرویش استوار است و هرگز خسته نمیشود.
الْوَلِيُّ
مؤمنان را حمایت، یاری و هدایت میکند.
الْحَمِيدُ
تنها او در هر حالی سزاوار هر ستایشی است.
الْمُحْصِي
همه چیز را شمرده و به شمار درآورده است.
الْمُبْدِئُ
همه چیز را برای نخستین بار آفرید.
الْمُعِيدُ
آفریدگان را پس از مرگ بازمیگرداند.
الْمُحْيِي
به تن زندگی میبخشد و به دل با ایمان.
الْمُمِيتُ
برای هر جانداری مرگ را در زمان معینش مقدر کرده است.
الْحَيُّ
زندگیاش نه آغازی دارد و نه پایانی.
الْقَيُّومُ
به خود قائم است و هر موجودی را برپا میدارد.
الْوَاجِدُ
هر چه بخواهد مییابد و به چیزی نیاز ندارد.
الْمَاجِدُ
دارای شرف، بزرگی و بخشش کامل.
الْوَاحِدُ
در ذات، صفات و افعالش یکی است و شریکی ندارد.
الْأَحَدُ
بیهمتا و تجزیهناپذیر؛ هیچ چیز همانند او نیست.
الصَّمَدُ
همه به او نیازمندند و او به هیچ چیز نیاز ندارد.
الْقَادِرُ
بر هر کاری تواناست.
الْمُقْتَدِرُ
قدرتش کامل است؛ هیچ چیز از دسترس او بیرون نیست.
الْمُقَدِّمُ
هر که را بخواهد در مقام یا زمان پیش میدارد.
الْمُؤَخِّرُ
هر که را بخواهد به حکمت خود عقب میاندازد.
الْأَوَّلُ
پیش از او چیزی نبود.
الْآخِرُ
پس از او چیزی نخواهد بود.
الظَّاهِرُ
وجودش از نشانههایش آشکار است.
الْبَاطِنُ
چشمها او را نمیبینند، اما از همه چیز نزدیکتر است.
الْوَالِي
همهٔ امور آفریدگانش را سرپرستی و تدبیر میکند.
الْمُتَعَالِي
برتر از همه چیز و پاک از هر کاستی.
الْبَرُّ
به بندگانش نیکی و مهربانی میکند و در نعمتهایش بخشنده است.
التَّوَّابُ
بندگانش را به توبه توفیق میدهد و توبهشان را میپذیرد.
الْمُنْتَقِمُ
پافشاران بر ستم را به عدالت کیفر میدهد.
الْعَفُوُّ
گناهان را چنان پاک میکند که گویی هرگز نبودهاند.
الرَّءُوفُ
مهربانیاش نرم و ژرف است.
مَالِكُ الْمُلْكِ
همهٔ فرمانروایی از آنِ اوست؛ به هر که بخواهد میدهد.
ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ
دارای عظمت، سزاوار بزرگداشت و بخشنده به آفریدگانش.
الْمُقْسِطُ
عدالت را برپا میدارد و حق هر کس را به او میدهد.
الْجَامِعُ
همهٔ آفریدگان را در روز قیامت گرد میآورد.
الْغَنِيُّ
به کسی نیاز ندارد و همه به او نیازمندند.
الْمُغْنِي
هر که را بخواهد توانگر و بینیاز میسازد.
الْمَانِعُ
زیان را بازمیدارد و به حکمت خود هر چه بخواهد دریغ میکند.
الضَّارُّ
زیانی جز به اذن او به کسی نمیرسد؛ همراه با «النافع» یاد میشود.
النَّافِعُ
هر سودی تنها از اوست.
النُّورُ
او نور آسمانها و زمین است (24:35).
الْهَادِي
دلها را به حق و آفریدگان را به آنچه سودشان است راه مینماید.
الْبَدِيعُ
آسمانها و زمین را بیهیچ نمونهٔ پیشین آفرید.
الْبَاقِي
هستیاش پایانی ندارد.
الْوَارِثُ
پس از نابودی همهٔ آفریدگان، همه چیز به او بازمیگردد.
الرَّشِيدُ
همهٔ تقدیرها و راهنماییهایش به درستی میانجامد.
الصَّبُورُ
در کیفر شتاب نمیکند و برای بازگشت هر فرصتی میدهد.
نامی یافت نشد.
رنگی برگزینید — پیشنمایش زیر بیدرنگ تغییر میکند — سپس چاپ کنید یا به صورت PDF ذخیره کنید.
تابلوی A3 برای قاب
برگهٔ آموزشی A4
برای نگهداشتن فایل، در پنجرهٔ چاپ «ذخیره به صورت PDF» را برگزینید.
أَسْمَاءُ اللَّهِ الْحُسْنَىٰ
نیکوترین نامهای خداوند متعال
نامهایی است که خداوند متعال در قرآن و سنت خود را با آنها وصف کرده است، مانند الرحمن، الملک و الغفور. قرآن میفرماید: «و نیکوترین نامها از آنِ خداست، پس او را با آنها بخوانید» (7:180).
حدیثِ اینکه خداوند متعال ۹۹ نام دارد و هر کس آنها را بشمارد به بهشت میرود صحیح است (بخاری 2736، مسلم 2677). فهرست مشهور از روایتی در ترمذی (3507) است که بسیاری از عالمان بخش فهرست آن را ضعیف میدانند و فهرستها اندکی متفاوتاند. در منابع شیعه نیز روایاتی دربارهٔ ۹۹ نام آمده است. این صفحه فهرست مشهوری را دنبال میکند که بیشتر مسلمانان حفظ میکنند.
عالمان توضیح دادهاند که منظور آموختن نامها، فهم معانی آنها، خواندن خداوند متعال با آنها در دعا و شکل دادن زندگی بر پایهٔ آنهاست — نه فقط بر زبان آوردن.
هر بار ده نام را حفظ کنید: متن عربی، معنا و توضیح را بخوانید و سپس خود را بیازمایید. نمای «حفظ کردن» در این صفحه برای هر گروه کارت و آزمونی کوتاه دارد و پیشرفت شما را به خاطر میسپارد.
بله. میتوانید تابلوی تزئینی A3 را در سه رنگ برای قاب یا برگهٔ آموزشی A4 همراه با معانی چاپ کنید یا آنها را به صورت PDF ذخیره کنید.